در صورت درگیری نظامی میان ایران و آمریکا، سطح حمایت چین و روسیه از تهران تابعی از محاسبات پیچیده ژئوپلیتیکی خواهد بود. این دو قدرت، با وجود همکاری‌های راهبردی و منافع مشترک در مقابل غرب، احتمالاً از ورود مستقیم به جنگی تمام‌عصری پرهیز می‌کنند. حمایت آن‌ها به احتمال قوی در چارچوب دیپلماسی، پشتیبانی لجستیکی یا امنیتی در صحنه بین‌المللی متمرکز می‌شود.

همگرایی کنونی بیشتر تاکتیکی و مبتنی بر تحدید نفوذ آمریکاست تا یک پیمان دفاعی متقابل. بنابراین، تهران باید حساب چندانی روی مداخله نظامی مستقیم این متحدان داشته باشد. سناریوی محتمل، تشدید تنش‌ها در عرصه‌های سیاسی و اقتصادی تحت لوای همکاری‌های چندجانبه موجود است.