عنوان «چیزی تمام نشده است» به درستی نشان می‌دهد که چگونه مراسم چهلم در ایران به صحنه‌ای سیاسی تبدیل شده است. این عبارت نمادین تأکید دارد که علیرغم سرکوب، جنبش اعتراضی تداوم یافته و سوگواری‌های جمعی به بستری برای بیان مطالبات تبدیل شده‌اند.

در دهه‌های اخیر، آیین‌های سنتی مانند چهلم و هفتم شهدا، با پیوند خوردن به رویدادهای سیاسی، کارکردی دوگانه یافته‌اند. این مراسم، ضمن حفظ ظاهر مذهبی، امکان گردهمایی و بازتولید گفتمان اعتراض را فراهم می‌کنند. تحلیل این پدیده نشان می‌دهد که چگونه فضای سوگ در ایران به عرصه‌ای نمادین برای مقاومت مدنی بدل شده است.

مطالعه این فرآیند کمک می‌کند تا درک بهتری از تعامل میان سنت‌های مذهبی و کنش سیاسی در جامعه ایران پیدا کنیم.